lunes, 13 de agosto de 2012

Saliendo del Armario

No, no hay que pensar nada. No se trata de una revelación tardía de mis preferencias sexuales. Pero sí de una  nueva manera de encaminar mis gustos en lo que a moda se refiere.

 Yo nunca he tenido una manera especial de vestirme,  he pasado por varias etapas de estilos y colores pero sin encontrar algo que me definiera. Mi armario estaba lleno de  un montón de ropa que me ponía en función de mi humor, del clima, de mi necesidad de comodidad, sin prestar mucha atención a las tendencias y estilos de moda. 


Esto fue hasta la semana pasada, cuando mi querida Dayón Moiz vino a mi casa para revolucionar mi armario.


Primero he de decir que Dayón, además de presentadora de T.V y locutora radial,  es una excelente asesora de imagen y personal shopper, formada en el Instituto Europeo de Desing- Madrid. Su programa de asesoría Vestida para Triunfar además de su sección Vístete Bomba  ( programa La Alarma, de la emisora La Bomba FM), su columna Shokeate con estilo en Shock Magazine  y su blog Píldoras de estilo  son muestra de  su profesionalidad y  su pasión por la imagen personal.


¡Comienza la revolución!


Quedamos a las 11 de la mañana en mi casa y durante casi cuatro horas revisamos de principio a fin todo lo que guardaba en mi atiborrado clóset: zapatos, complementos, accesorios, ropa de invierno, de verano, de otoño, de primavera (aunque en mi mente esa clasificación era: lo que me pongo con más o menos frío  y  lo que uso cuando hace mucho calor) y he de confesar que el 80% de mi ropa quedó fuera  para siempre ( lo cual no habla muy bien de mi "estilo") 

Aprendí muchísimo, especialmente porque ella, pacientemente, me iba explicando porqué un color me favorece y otro no, de acuerdo a mi tonalidad de piel, ojos, cabello y personalidad. Me hizo ver cómo una sandalia puede estilizar mi pie y otra puede hacer que se vea como una patata. 



Echó abajo viejos mitos tomados por mí como verdades absolutas: " lo que me queda bien son los accesorios plateados" NO,  "el negro me queda estupendo" NO NECESARIAMENTE, "este vestido me encanta" NO IMPORTA, NO TE LUCE, " me gusta esta cartera" SI, PERO NO DICE NADA, " Esto todavía aguanta un poquito más" NO, SE VE USADO Y NO QUEDA BIEN. En fin que no sólo debo reestructurar mi armario sino mi manera de pensar en la ropa. 

Después de haber terminado, cuando estaba ordenando todo y sacando lo que ya no usaría, pasaron por mi mente los desastres absolutos que he cometido a lo largo de mi vida: mezclar colores, accesorios y prendas que no tienen nada que ver, ¡¡ y yo creyendo que me veía fabulosa!! ( jajajajajajajaja)

Estoy muy agradecida con Dayón por haberme dedicado ese tiempo para darme una primera y muy importante lección acerca del vestir. Para muchos (como antes para mí) puede parecer una banalidad, pero he de decir que NO LO ES. Es impresionante como la perspectiva cambia cuando conoces estas cosas, descubres cómo puedes sacar mayor provecho a tu ropa, no se trata de tener mucha, se trata de tener la adecuada y saberla combinar para dar una imagen mucho más coherente y armónica.

Tampoco se trata de gastar  mucho dinero, aunque parezca lo contrario, invertir en una prenda de buena calidad te ahorra comprar un montón de cosas que no durarán nada, como me pasaba a mí.

Pero ahora el trabajo continúa, he aplicar lo que me ha enseñado y no comprar por impulso algo que no me quedará bien. Pensar detenidamente en lo que necesito y en lo que me favorece, prestando atención a la relación calidad- precio.

Sin lugar a dudas, recomiendo la asesoría de Dayón para tod@s aquell@s que deseen cambiar su imagen, ¡atrévanse a salir de ese viejo armario! ¡ quedarán impresionados con lo que descubran de sí mismos!


¡A veces esto es verdad! ¡ tener mucho no significa que todo  te quede bien!

miércoles, 8 de agosto de 2012

Novedades de Agosto



 Ha comenzado el mes de vacaciones, el verano se hace mas intenso y todos queremos olvidarnos del mundo e ir a achicharrarnos en la playa, muchos negocios cierran y otros trabajan a media máquina. Para mí agosto es mi mes, porque cumplo años cada 3 (digo, cada tres de agosto no cada tres meses, ya con una vez al año es suficiente) este año cumplí 33, que todo junto da 333 y sumado todo da 9, por aquello de las matemáticas. Y numerológicamente hablando el 9 me da algunas características muy acertadas en mi caso. A continuación mi lista de "checks" en concordancia con la numerología:





Lo bueno: 
  1. Signo del genio artístico, sentido humanitario, tendencia al romance y a lo emotivamente sentimental  (check, abrazo!)
  2. Animadamente amistosos y simpáticos, desinteresados, interesados en hacer de buena gana y bien su trabajo (Hola! te doy un check!)
  3.  Talento artístico y para la escritura (c-h-e-c-k)
  4. El número de la persistencia, generosidad y capacidad de empuje (check, check, check!!!)
  5. Tiene tendencia a perdonar los fallos de los demás (ehhh... si, bueno, si.. check)
  6. Capaces para iniciar algunos proyectos y trabajar con persistencia hasta su culminación (Check, check!! vamos!)
Lo no tan bueno:                                                            

  1.  Auto-adulación ( que bonito es mi check!)
  2. Intereses dispersos (check, check, check, check... me gusta más check)
  3. Posesivos (este check es mio)
  4. Descuidados con las finanzas ( check s infinitos, que no cheques )
  5. Necesitan acaparar la atención (holaaaaaa, estoy haciendo check, Mira! mira! ¿ lo ves?)


La siguiente novedad tiene que ver, aparentemente, con el número tres de la primera lista. El lunes, después de desperezarme y siguiendo la rutina de mirar los correos, me encontré con una noticia- sorpresa de esas que te dejan sin entender nada, pero esta vez para bien: Mi obra Necro- Lógica resultó ganadora de una mención honorífica de los Premios Municipales de Literatura en Caracas. Me quedé helada, embobada y feliz! no se cómo, cuando ni porqué llegó a las manos del jurado o de quien decide estas cosas, pero estoy agradecida y honrada con el gesto, sobretodo porque si alguna vez pensé en ganar algo parecido, era en teatro, la literatura es un género que adoro, pero que también respeto muchísimo y que me gustaría aprender a escribir ( narrativa me refiero) ¿ podría ser una especie de señal?.

Por último, aunque no es novedad de este mes en particular, pero tampoco he escrito sobre esto por aquí, es que tenemos un hermoso gatito Siamés, quienes me conocen saben que amo los gatos, quienes me conocen mucho saben que desde niña quería un Siamés, así que estoy súper contenta con Bruno, es sociable, juguetón y muy inteligente, no han pasado dos meses que está con nosotros y ya no imagino no tenerlo.

Aquí les dejo una fotito de las cuatrocientas mil que le he tomado, pero es mi favorita!

¡ Feliz Verano!




lunes, 23 de julio de 2012

Séxulas en Qüestió d' Imaginació

El pasado viernes 20 las Séxulas estuvimos invitadas en el programa Qüestió d`Imaginació con Josep López, una entrevista muy divertida a la que pueden acceder entrando al Blog del programa  o  haciendo click Aquí.

¡ Espero que la disfruten tanto como nosotras! Gracias Josep por la invitación!




miércoles, 11 de julio de 2012

Capítulo 68...

Foto: Abraham Sebastia

Apenas él le amalaba el noema, a ella se le agolpaba el clémiso y caían en hidromurias, en salvajes ambonios, en sustalos exasperantes. Cada vez que élprocuraba relamar las incopelusas, se enredaba en un grimado quejumbroso y tenía que envulsionarse de cara al nóvalo, sintiendo cómo poco a poco las arnillas se espejunaban, se iban apeltronando, reduplimiendo, hasta quedar tendido como el trimalciato de ergomanina al que se le han dejado caer unas fílulas de cariaconcia. Y sin embargo era apenas el principio, porque en unmomento dado ella se tordulaba los hurgalios, consintiendo en que él aproximara suavemente sus orfelunios. Apenas se entreplumaban, algo como un ulucordio los encrestoriaba, los extrayuxtaba y paramovía, de pronto era el clinón, la esterfurosa convulcante de las mátricas, la jadehollante embocapluvia del orgumio, los esproemios del merpasmo en una sobrehumítica agopausa.¡Evohé! ¡Evohé! Volposados en la cresta del murelio, se sentían balparamar, perlinos y márulos. Temblaba el troc, se vencían las marioplumas, y todo se resolviraba en un profundo pínice, en niolamas de argutendidas gasas, en carinias casi crueles que los ordopenaban hasta el límite de las gunfias.
(Julio Cortázar)

Esto y más en Séxulas, todos los viernes a las 23 hrs en Cincómonos Espai D' Art


lunes, 2 de julio de 2012

Carrer dels Enamorats

El 16 de juny he estrenat a Barcelona la meva primera obra en català : Carrer dels Enamorats. Escrita per Fernando Blasco i dirigida per Jorge Salinas, és una història de desamor en una parella contemporània, consumida per la rutina i el costum d'estar, sense estar. El seu autor la descriu com:

"Carrer dels Enamorats és una pincellada de les relacions de parella que trontollen en un mar de rutina, deures  no triats i temps buit. Inés i Pol es troben en un punt en el qual ja no saben què fer, ni tan sols si volen fer alguna cosa per continuar.  Junts ja no estàn, encara que conviuen, però tampoc troben massa motius per fer l’esforç de separar-se... "

Foto: Ana Méndez
La curiositat d'aquest muntatge és que tots els involucrats som estrangers de naixement, alguns amb ascendència catalana com l'autor Fernando Blasco i el compositor Sergio Dantí, nascuts a l'Argentina, igual que Jorge Salinas, el director y el meu company Christian.  I jo, doncs que sóc veneçolana.

Per a mi ha estat un gran repte participar en aquest projecte, encara que ho entenc molt bé, no sóc catalano parlant i el interpretar en un idioma que no és el meu m'ha portat molt aprenentatge, superar una nova barrera i les ganes de seguir treballant en aquesta direcció.

Estic molt contenta d'haver-me atrevit, agraeixo el suport de la gent que m'ha ajudat i especialment la confiança de Jorge, en proposar interpretar a Inés, així com la generocidad de Fernando que ens ha confiat el seu text amb els ulls tancats.

Carrers del Enamorats és una bella obra en què d'una o altra manera podem trobar traces de la nostra vida, tot hem estat Inés i Pol, tots hem viscut les dues cares de la moneda, i si no, la viurem.



Carrers dels Enamorats es presenta els dissabtes a les 21 hrs en Cincómonos Espai D' Art pot reservar per Atrápalo i per la web del teatre: www.cincomonos.org

ShareThis

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...